پیمان

خدانظردوباره كن به حال مانظاره كن                     اين همه غم توداده اي اين همه راتوچاره كن

سياهي روزمرا نداردحتي شب تو                         خواهي نسازي روزمن به شب مرا آواره كن

گشتم دراين دنيا اسيردربنداين تن روح من                اين تن نمي خواهدرها يارب مراآزاده كن

هرگز نمي خواهم شوم دربنداين كبرومني                  يارب به پيش بندگان اين بنده راافتاده كن

بيچارگان كوي توسلطان آن دنيا شوند                      خواهم شوم بيچاره ات يارب مرابيچاره كن

گويند همه ديوانه ام گرطالب عشقت شوم                  باكم نباشدازهمه يارب مراديوانه كن

اسفند-75

-------------------------------------------------------

جستجوي تاز ه

من براي زنده بودن جستجوي تازه مي خواهم           درميان جمع ساكت هاي وهوي تازه مي خواهم

اين حكايت هاكه گفتي ديگران هم گفته اند              من براي باتوبودن گفت وگوي تاز ه مي خواهم

دراين بهارزندگي رنگ خزان ديدم فقط                    من براي اين بهاران رنگ وبوي تازه مي خواهم

بس كه گشتم وپيدا نكردم راه خوب زندگي                بهر پيدا كردئ نش سمت وسوي تازه مي خواهم

روبه هركس مي نهم افسرده وغمگين شده                  من براي هركسي رخساروروي تازه مي خواهم

گفته بودي خوي اين خللق راهرگزنميخواهي               من براي اين خلق خلق وخوي تازه مي خواهم

من پي اين حقايق گشته ام خيلي زياد                   بهر پيدا كردنش برزن وكوي تازه مي خواهم

بس دويدم تشنه لب درجستجوي چشمه اي              چون كه يابم چشمه اي من سبوي تازه مي خواهم

مردم ازبس كرده ام من جستجوي بي ثمر             من براي زنده بودن جستجوي تازه مي خواهم

اسفند-75

--------------------------------------------------------------

ياد آن ديار

هنوزدرفكرآن ديار م هنوز                       درحال گردش درآن گلزارم هنوز

هرگزگمانم نيست غفلت مرا                     مي بيننمش به رويا گرچه بيدارم هنوز

زين همرهان سست عناصردلگيرم              ظاهر خموشم وليك بيقرارم هنوز

طبيب وفارفته است ازاين ديار                  اورفته كه من بيمارم هنوز

صفاي باده هم نمانده برجاي                     قدح پرمي نوشم وهوشيار م هنوز

ناگزيرم وخواهم كنم گريز                       زين ناگزيري در فكرفرارم هنوز

ديريست چشم انتظاريك بهارم                    چشم بستم وچشم انتظارم هنوز

------------------------------------------------------------------------------------

شعردرشب

دوباره شب شدوشعري سرودم                  براي دردخودمرهم همودم

كه ديدم شب شده تنها شدم من                   زتنهايي رفتم وخلوت گزيدم

دلم غمگين شده درعالم غم                      چه بودي بي كس و تنهانبودم

اگرمن د اشتم ياروغمگساري                   به هرقيمت غمي را مي ربودم

همه غصه همه غمهاي عالم                     به تيغي دست وگردن مي بريدم

همه تنهايي وبي كسي هم                        به شمشيري تنش را مي دريدم

اگرحتي به سيمي غم بدادند                     همه غم هاي عالم  مي خريدم

اگر ميشدكه روزي غم نبودي                    به شهر آرزوها مي رسيدم

-----------------------------------------------------------------------------------------

دوبيتي

چه بودي جنس غم از شيشه بودي                كه آن ر ا ازخدايش د ر ربودي

برفتي گوشه اي تنها نشستي                       به سنگي شيشه را درهم شكستي

**************************

سالها اي دل تو هم محرم بدي                     اينك چرابا لغزشي مجرم شدي

حاليا بنگر كه مرزاين دو چيست                  گرنبودي نقطه اي هردويكيست

-------------------------------------------------------------------------------------------------

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

اين جماعت كه توبيني همه ناخن خشكند               دست وپاي كرم وبخشش هارابستند

توگمان مي كني اينها همگي يك رنگند                 روزهجران وفراقت همگي دل تنگند

من قسم مي خورم اينها همگي بي رنگند               نه فقط بامن وتو باخودشان درجنگند

توفقط مي شنوي قهقه ي خنده ي شان                     ياكه بيني چهره ي تابنده ي شان

خنده ي اين همه از گريه ي توست                     ياكه از غصه ي در چهره ي توست

روزي ازعشق ووفا دم بزنند                           روزديگرسخن ازگريه وماتم بزنند

همچو آن خاربن روي سر ديوارند                     كه به آن اوج نشيني دل شادند

به همه خواري ومذلت مي سازند                      بهشتي را مفت به دو گندم مي بازند

هرچه گويم زين همه بازكم است                      گفتني ها فاش شده راز كم است

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

بار بايدبست

بارخودبايدبست

رفت ازاين شهردروغ

آن چنان دور بايد شد كه دگر

هيچ كسي باز گرد پايت هم نرسد.

مي شدازشادي شان هيچ نشنفت

مي شدازمردم شهرهيچ نگفت

مي شداي دل كه به دريا بزني

همچو آن ذره غباري باشي

زيرآن تكه پلاس فكراين خلق عمرخود باد دهي

مي شد اي عمرهدرداده!

تن دهي بر همه ناكس و كس

يا چشم برهم بندي

برافتادن آن ميوه ي نارس

مي شداي بازكرده دهان از بهت!

بروي گوشه ي عزلت كز كني

يا كه باشي همچوآن خاربني

شتربي جاي تعصب

بخورد

برود

همه فرياد تورا پشت گوش اندازد

بارخودبايد بست

گركسي نيست باتو

باربايد تنها بست

زود بايد جست

آري ! تا دم هست

باربايد بست.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

هيچ نگو

هيچ نگو!

زين ره دور و دراز زين ره پيچ درپيچ نگو!

توفقط هيچ نگو

نه فقط هيچ نگو

بلكه آن سوي چراغ چشم خود نيز

توبگوبي سوباش

تامباداكه دگر نوري ازآن

ازره روزن باريكي

سراين جمع پريشان احوال فاش كند

توفقط هيچ نبين

نه فقط هيچ نبين

درب آن كومه ي وهم خود نيز ببند

تامباداكه دگرهيچ گماني حتي

مهلت سرزدني

مهلت دم زدني

نيابدهيچ زماني حتي

توفقط مهرسكوتي بردار

آنچنان خوب بزن برلب

كه دگرهيچ صدايي

خواب خوش اين قوم غافل خفته را پريشان نكند

تومباداكه فقط دم بزني

تودگرهيچ نبين

تودگرهيچ نگو

توبرو جاي دگر

شايد اين قوم ندارد(جاي)دگر

تواگرنيت ماندن داري

توفقط هيچ نگو.                                    ارديبهشت76

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

سركوه بلند

سركوه بلند باران بارد                     كسي آنجا غمي دردل ندارد

سركوه بلندپرسبزه زاراست                پرازآوازقمري وهزاراست

سركوه بلندديگرقفس نيست                براي غصه وغم همنفس نيست

سركوه بلند جغدي نخواند                  كسي ازدر تورا هرگزنراند

سركوه بلندپيري نبيني                      براي زندگي سيري نبيني

سركوه بلندديگرخزان نيست               غم وغصه چواينجابيكران نيست

سركوه بلند درهركرانش                   ببيني عاشقي دلبر كنارش

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

انتظار

انتظارصبح فردا درشب سردزمستاني           انتظارصبح ديدارازجمال خوب ياران

من چنان بيتابم امشب بيقرارم بيقرار             انتظاري تلخ وسخت است انتظاربيقراران

عكس تنهاييم دربندقاب چوبي است               مي خورم من چوب تنهايي زدست ابلهان

خوش بحال روزگاري كش نباشدانتظار           اي خوشا جستن زبند قيل وقال ناكسان

بس كه ماندم منتظرديده ام خونين شده            ترسم آيدجاي اشكم خونابه زين ديدگان

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

؟؟؟؟؟

دفترچه ام بي خاطره است     لبخند من بيكاره است

فرش منم خاكي شده           عرش هم زتوشاكي شده

جام وفا بي باده است           عشق وصفا پياده است

گل ودرخت بي باروبر        پرپيچ وخم راه سفر

آيندگان در انتظار              در انتظار نو بهار

چشمي ندارم از خزان            نوبت دهد بر عاشقان

چشم همه گريان شده             ازغم تنم بريان شده

جلاد غم راتو ببين               نشسته است اودركمين

عشق وصفا گردن زند          جام وفا را بشكند

سمت بهاربي جاده است         رايت ما افتاده است

غيرت چرا دربند او             وحشت چرادرروبرو

دين خدا ازما جدا                فاصله هاست تابه خدا

گويم به دل هرروزوشب        اي دل چرابي تاب وتب

برخيزوتوكاري بكن             برخيزودين داري بكن

ازخلق ظاهردل فريب           گشتم بي صبروشكيب

هركس پي راهي شده           هردم پراز آهي شده

اينجاهمه حيران وگيج           درمرگ خودهمه بسيج

بااين همه بيداد وداد             كجارسد فرياد و داد

اين مرده باداين زنده باد        خسته شدم هرگزمباد

اطرافيان دورو شده             اين ديده ها بي سوشده

از هردو روازهمه سو          ازپشت سر ازروبرو

بوم  جفا پر مي زند             گرگ بلا تن مي درد

مردانگي در اختفا               همت در بند جفا

عزت سرابي بودوبس           غيرت ندارد هيچ كس

دراين زمان عقيده ها            گشته اسير عقده ها

پرچين ها پرچين شده            دل ها همه پركين شده

ديگر ندارد گفته ها              سودو ثمر بر خفته ها

وقتي نباشد حاصلي             وقتي نباشد عاقلي

اي دل دگر حرفي نزن          هرچه قلم را تو شكن

-----------------------------------------------------------------------------------------------

زلزله

نه مي خواهد رود بيداد از اين جا                    سياهي هم كمين كرده همين جا

نه  از  قهر  طبيعت  در   امانيم                     نه از خشم زمان  آسوده  مانيم

هيولاي بلا هر  دم  به      جايي                    رود همراه آن  جور و جفايي

از اين ناخوانده مهماني كه هردم                     بخيزد  آتش  بيداد   و    ماتم

نه اميدي كه روزي دست شويد                       در  ماتم  سرايان  را  نكوبد

به  هر  بامي  كه  اينجا ديده بيند                     هميشه جغد ماتم خوش خواند

همه  آواز   بلبل   زير   آوار                        صداي گريه ها از پشت ديوار

------------------------------------------------------------------------------------------------------

حرمت

احترام و حرمت خيلي جا ها موانعي برسرراه پيشرفت است بسيار پيش آمده كه احترام به برزگترنگذاشته كه

حرف دلمان را به راحتي بگوييم .

خارستان حرمت

تيغستان احترام

پاي رفتنم بريد

تاب ماندنم گرفت

زنجير احترام به پا

دست بندحرمت به دست

ديدگانم در شگفت

سوي زندانم كشيد

روحم در عذاب

جانم در عتاب

خورشيدحرمت ! نتاب.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تابستان

آفتاب كوشش بي فروغ است                     باز بازاربيكاران شلوغ است

اين كلاف روزگارهم پر گره                     شب زروزوروزازشب داردگله

اين روزهاباهم تباني مي كنند                     از گذشتن شانه خالي مي كنند

موسم بي برگي باغ تلاش                        رازهاي اين دلم راكرده فاش

كاش مي شدبادلي همرازبود                      كاش درگلويم عقده ي آوازبود

فصلهاي بي كسي هم مرده باد                   ناله هاو رازي وغم مرده باد

تا كه بي آوازباشد حنجره                        كس نباشد تا گشايد پنجره

گردو خاك پنجره گويد به من                    كس نخوانده نغمه اي را جززغن

اين همه زاغ وزغن درگردمان                  دشنه هاي بي كسي برگرده مان

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

روزگار بي بهار

شايد اين شعرم شعار است                       روزگارم بي بهار است

اين همه دل ها شكسته                           قوم ما بي ننگ و عار است

در بهارم توي بستان                            جاي گل خرمن خار است

گفته بودي كه خداوند                            بهر ما مونس و يار است

روزهجرانت و فراقت                          خود او ياور و يار است

اينك اما نوبت ما شد                             اين خدا هم بردبار است

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

روزي روزگاري

يادم آيد روزگاري            روزگار چون بهاري

شاد بودم من درآن دم       ديو غم ها را كمر خم

كاشتم من يك نهالي           يك نهال خوب و عالي

شد نهالم يك درختي          يك درخت ريشه سختي

مهرباني من نهادم            در خيال و فكرويادم

اسم آن را نام آن را           آن درخت با صفا را...

...روزگاري ديگرآمد            از بد آن بدترآمد

رعدو برقي ناگهاني           چون بلاي آسماني

اين درختم ريشه خشكاند       ريشه رااين تيشه خشكاند

نام اين تيشه جدايي             رعد و برق بي وفايي

اين درخت مهرباني             گشته اكنون محو وفاني

------------------------------------------------------------------------