پیمان

                                               اشتباه سوزن بان

اين روزها مشغول مطالعه كتابي هستم به نام " اشتباه سوزن بان" نكته بسيار جالبي كه دراين كتاب توجه مرا به خود جلب كرد اين بود كه اين كتاب از هر دو طرف قابل خواندن است يعني اين كه يكبار كه داستان را از اول تا آخر خواندي بار ديگر داستان از آخر به اول هم قابل خواندن است و اين كاري بسيار مشكل است كه آقاي  مجيد ميرزا وزيري توانسته آن را خلق كند. نكته جالب ديگر در اين كتاب نام فصل هاي كتاب است كه آنها هم از هر دو طرف قابل خواندن است به اين نام ها توجه كنيد " نديدن"  " موهوم "

 " همهمه " حال به بخشي از اين كتاب كه واقعيت جامعه امروز ما را به طرز بسيار زيبائي به تصوير كشيده توجه كنيد:

بايد ادعا كني كه توانائي داري هرچند انبان انديشه ات تهي باشد. اگر گنجي در آستين داشته باشي تا خود آن را فرياد نزني كيسه ات را تهي مي پندارند. مردي را مي شناختم كه خواندن را به سختي مي دانست اما فرياد علم شناسي او گوش عالم را كر مي كرد. زني را مي شناختم كه تفاوت بين كمين و بيشين را نمي دانست و خرمهره ها را با دُر برابر مي كرد بسيار ديده ام كساني را كه هيچ نمي دانند و خود را نخبه عالم مي پندارند اشكال در اين است كه محكي براي شناختن نخبه ها نداريم. قانون روزگار اين است......

اتوبوس نشانه اي از زندگي ، و دوز و كلك هاي مردم آن تعبيري براي تنازع بقا بود. زندگي نيز همانند اتوبوسي است كه استگاه نهائي آن نامعلوم است. مردي براي يافتن جاي خالي پاي پسركي را لگد كردو اصلا فكر نمي كردبراي يافتن جائي در جامعه نيازي به لگد كردن ديگران نيست. من نيز روزي لگد شده بودم تا ديگري اندكي بالاتر باستد.!!!

                 " یوور"  مظهر اتحادملي و انسجام اسلامي در ميان تركمن ها

امسال كه يكي دوماهي ديگر به پايان خواهد رسيد به نام سال اتحاد ملي و انسجام اسلامي نام گذاري شده است و شايد هدف از اين نامگذاري بارور كردن حس وحدت و همكاري براي ساختن جامعه اي بهتر بوده است. چندي پيش درمجلسي دوستانه از گذشته هاي نه چندان دور صحبت به ميان آمد ودرآن جمع يكي از بزرگان تركمن خاطراتي از دوران جواني خود تعريف كرد در ميان صحبت هاي شيرين و شنيدني وي به يكي از مراسم قديمي كه در ميان تركمن ها رايج بوده اشاره كرد كه خيلي برايم جالب بود .

" سال ها پيش كه جمعيت تركمن ها خيلي كمتر از روزگار حال بود حس همكاري و نوع دوستي شديدا در ميان آنها وجود داشت و هرگاه براي يكي از تركمنها مشكلي به وجود مي آمد اطرافيان او منتظر مددخواهي نبودند و به طور خودجوش به ياري او مي شتافتند . يكي از اين موارد كه تركمن ها به طور خودجوش به  يكديگر ياري مي كردند " یوور" نام داشت و آن به اين ترتيب بود كه در فصل درو و جمع آوري محصول اگر يكي از تركمن ها بنا به دلايلي نمي توانست محصول كشاورزي خود را جمع كند ديگر افراد جامعه بدون اينكه آن فرد كمك بخواهد همگي دست به يكي كرده و در يك روز معين به زمين او مي رفتند و دسته جمعي محصول روي زمين مانده برادر خود را جمع مي كردند و بديهي است كه هيچ كدام از افرادي كه در اين كار همكاري كرده اند براي انجام كار خود منتظر چشمداشتي نبودند.