اينترنت و...!
چندين سال پيش وقتي دوره دوساله تربيت معلم را به پايان رسانديم تمام دانشجويان از اينكه ديگر همديگر را ملاقات نخواهند كرد بسيار دلگير و ناراحت بودند و چه عجيب كه آن ناراحتي مان به حقيقت پيوست و الان چندين سال است كه دوستاني كه شب و روز باهم بوديم را هرگز نديديم و شايد...!
اما چند وقتي است كه به بركت ظهور پديده اينترنت مرزها و ديوارهاي حايل بين آدم ها ازبين رفته و دوستاني كه چندين سال از هم دور افتاده بودند ارتباط هايشان تازه گشت و دوستاني از اقصي نقاط جهان يافتتند و ديگر نگران جدائي و دوري هم نيستند. اكنون علاوه بر شهرهاي مختلف كشور آشنايان و دوستاني كه بنا به دلايلي از وطن دور افتادند هم بدون ترس از ديوار حايل ديدارها و يادها را تازه مي كنند و ديگر ايران و افغانستان و تركيه نامهايي است كه فقط در كتب جغرافي و بحث هاي سياسي بر زبان مي آيند و...!
چند روز پيش يكي ديگر از معجزات اينترنت به وقوع پيوست و دوستي كه سالها پيش در مهاجرت برادران افغاني به ايران افتخار آشنايي با او را داشتم و پس از بازگشتشان به وطن ديگر خبري از او نداشتم به يك باره به بركت معجزه اينترنت پيامي از او دريافت كردم و...!!!
محمد نعيم جان يادت به خير!!!؟؟
