جماعت علیه جماعت
گروه جماعت نابودگر جماعت تركمن ها
ماه رمضان رو به پايان است و يكي دوروز ديگر با برپايي مراسم عيد فطر روزه داري و سحر خيزي تا سال ديگر به فراموشي سپرده مي شودو روز از نو...!!
يادش به خير سالها پيش از اين در ماه رمضان مراسم بسيار حسنه اي در بين تركمن هاي تربت جام رسم بود به نام " آغيزآشدي" و در موقع افطار هر روز يكي از تركمن ها اقوام و نزديكان خود را به خانه دعوت مي كرد و ضمن افطار روزه خود تجديد ديداري انجام مي شد و فارغ از فرازونشيب روزگار ساعاتي را با هم بودند و در يك اجتماع و جماعت باشكوه از شادي ها و غم هاي خود مي گفتند و دمي با هم بودندو...
اما چندسالي است كه با ظهور گروه جماعت و تبليغ در بين جماعت تركمن ها و گسترش عقايد خاص آنها كه معتقدند دادن افطاري و دعوت عده اي كه معلوم نيست روزه دارند يانه كار درستي نيست و به جاي آن همان افطاري را در بين فقرا و مستمندان تقسيم كنيد تا...
بدون شك دادن قسمتي از مال خود به فقرا كار بسيار حسنه و نيكي است و ثواب زيادي را هم دارد ولي!
آيا درست است كه كار نيكي را به قيمت از بين بردن يك كار نيك ديگر انجام دهيم و از ثمرات آن كار نيك همه را بي بهره كنيم؟
آيا در اين زمانه اي كه گرفتاري هاي روزگار هر روز انسان ها را از هم دور مي كند و اندك فرصت هاي دور هم جمع شدن ها هم دارد از بين مي رود درست است كه به بهانه هاي اين چينيني همان جماعت هاي كوچك باقي مانده را هم از بين ببريم؟
مگر نه اين است كه اسلام سفارش بسياري در برپايي جماعت در هنگام نماز كرده تا به اين بهانه انسان ها از حال هم با خبر باشند و مشكلات هم را حل كنند؟ حال چگونه است كه گروه جماعت با برپايي جماعت مخالف است و به بهانه كمك به فقرا از انجام كاري نيك جلوگيري كرده و آن را تقبيح مي كند؟
آيا بهتر نيست كه اين هردو سنت حسنه را ( كمك به فقرا و برپايي " آغيزآشدي") با هم و در كنار هم داشته باشيم و از بركات هردو به نحو مطلوب استفاده كنيم؟
